Boston kentinde 1919 senesinde sanayi tipi alkol imalatı için kullanılan 8,7 milyon litrelik bir depolama tankı patlayarak sokaklara 8 metre yüksekliğinde pekmez dalgası savurdu. Saatte 56 kilometre hıza ulaşan akışkan kütle, yerleşim yerlerini basıp binaları yıkarak 21 yurttaşın yaşamını yitirmesine ve yüzlerce insanın yaralanmasına yol açtı.
Sıcak hava şartları ile tank içerisindeki fermantasyon sürecinin birleşmesi, dev çelik haznede yüksek bir gaz basıncına yol açtı. İç kısımdaki genleşmeye dayanamayarak infilak eden tesisin metal parçaları çevre yapılara saçılırken, açığa çıkan yüksek kinetik enerji tonlarca sıcak sıvıyı doğrudan kentin ana arterlerine fırlattı.
Şiddetli akıntı, güzergahı üzerindeki evleri, tünelleri ve demir yolu köprülerini önüne katarak yerle bir etti. Ağır kıvamı yüzünden sokaktaki yayaların ve taşıtların kaçmasını imkansız kılan pekmez tabakası, 21 kişinin boğulma ve enkaz darbeleriyle can vermesine neden oldu; yüzlerce yaralı ise hastanelere sevk edildi.
Liman sularına ve kanalizasyon hatlarına dolan kalıntıların sokaklardan tahliyesi aylar alırken, zeminlere ve taş binaların temellerine işleyen yoğun madde kentsel altyapıda derin hasar bıraktı. Arşiv kayıtları ve tanıklıklar, felaketten yıllar sonra bile sıcak günlerde sokaklarda pekmez kokusunun hissedildiğini ortaya koydu. Yaşanan yıkım, endüstriyel depolama standartları ile kimyasal üretim güvenliğini düzenleyen mevzuatın baştan aşağı yenilenmesine zemin hazırladı.
