Kenya savanında filler, zürafalar ve diğer büyük otçulların 18 yıl boyunca engellendiği bölgelerde yürütülen deney, çitlerin kaldırılmasıyla son buldu. Hayvanların 2017 yılında dönüşüyle birlikte hızla artmış olan ağaç örtüsü gerilerken, uzmanlar otçulların ekosistem üzerindeki yapısal belirleyiciliğini kayıt altına aldı.
1999 yılında başlatılan saha çalışmasında belirli alanların etrafı kapatılarak iri otçul canlıların girişi sınırlandırıldı. Yıllar süren tecrit neticesinde söz konusu kapalı parsellerde ağaç örtüsü yüzde 60 seviyesini aşarken, yaban hayatının serbestçe dolaştığı kontrol alanlarında bu oran yüzde 21 ile 32 aralığında kaldı. Ağaçların boyları uzadı ve kapladıkları alan belirgin bir yoğunluğa ulaştı.
Araştırmacılar 2017 senesinde sınırları kaldırarak zürafa, fil ve impala gibi hayvanların yeniden bu sahalara girmesine olanak tanıdı. Otçulların bölgeye adımıyla ağaçların taç genişlemesi duraksadı, boy uzaması yavaşladı ve kuruyan ağaç sayısında artış görüldü. İki senelik zaman diliminde iki farklı alan arasındaki ağaç boyu farkı tamamen eşitlendi.
Gözlemlere göre 2025 yılına gelindiğinde genel ağaç örtüsü deney öncesindeki seviyelere yaklaşsa da ağaç sıklığı yüksek kalmayı sürdürdü. Bilim insanları, büyük otçulların uzun süreli yokluğunda gelişen tüm ekolojik değişimlerin hayvanların dönüşüyle sıfırlanmadığını, bu canlıların savan ekosisteminde kritik bir denge unsuru olduğunu ortaya koydu.
